Dwie i pół godziny później siedziała w samolocie do Berlina. Vera machała jej przed oczami trzema niedużymi karteczkami, a DaNiaa uśmiechała się, jak zwykle, słodko.
- Ja jednak żyję w Matrix’ie… – powiedziała Nel
- Myślałam, że się ucieszysz… – zawołała Verona z udawaną pretensją.
- Do niej jeszcze nie dotarło – zaśmiała się Daria. I miała rację. W połowie =). Nela usłyszała i zrozumiała ich słowa, ale sam sens wydawał jej się niemożliwy. „Przecież dziś jest taka zwyczajna, normalna niedziela…”. A one są w połowie rejsu Warszawa-Berlin i już dzisiaj idą na koncert… „Matrix…” – pomyślała znowu i po chwili bezwładnie upadła na oparcie fotela.
- No nie wierzę! – krzyknęła Vera na cały samolot
- Ciszej, sierotko, co jest?
- Nela znowu zemdlała!!
- Prawdziwa francuska arystokratka… – zaśmiała się Daria, a Veronika odwzajemniła jej uśmiech, po czym obie przyjaciółki pogratulowały sobie udanej „niespodziewanki”… =)